POTOCZNA ETYKA

Obok optymistycznego obrazu ludzkiej zaradności po­jawia się w wielu porzekadłach wyraźny cień jakiegoś tragizmu naszej egzystencji – znikomych i próżnych wysiłków („Dziś żyjem, jutro gnijem”, „Módl się i pracuj, a garb ci sam wyrośnie”, „Czas wszystko niszczy”), wobec których pozostaje bądź zająć postawę beztroskiego „używania” („Żyje^się raz”, „Lekko przy­szło, lekko pójdzie”), bądź uzbroić się w pełen rezygnacji stoi- cyzm („Co ma być, i tak będzie”). Równie niejednorodna jest potoczna etyka. Na pierwszy rzut oka wydaje się być liberalnym kodeksem zasad rozumnego e­goizmu i w miarę bezkonfliktowego współżycia z innymi. A ied- nak obok tolerancji, skromności, umiarkowania akcentuje rów­nież wartości niezgodne z ujęciem homo sapiens jako istoty z gruntu interesownej, trzymanej w ryzach wyłącznie przez strach i zinstytucjonalizowaną przemoc.

Witaj na mojej stronie o dzieciach i relacjach w rodzinie! Znajdziesz tutaj wiele porad zaczerpniętych z życia mojego i moich znajomych . Mam nadzieję, że podoba Ci się taka tematyka. Zapraszam do czytania!